A Travellerspoint blog

13-20 Feb

TAIZE

TAIZE

large_Taize1_042.jpg

DIs Maandag aand half sewe … Buite val die reendruppels saggies op die dak. Dit pla my nie… want ek sit hier binne by vriende en kuier… Ons is laf. Ek, ‘n Amerikaanse dude David, twee Portugese, en ‘n Pool. Lafwees is lekker. En ons het maar net tee gedrink. Dit is Taize. ‘n Plek waar jy binne minute vriende maak. ‘n Plek waar jy leer van deel en saamwees en rustigraak. ‘n Plek waar jy vir langer as ‘n uur net kan sit en tee drink en gesels en sommernet lafwees… Maar Taize is ook ‘n plek waar jy leer van gebed… En om te luister. ‘n Plek wat jou horison verder uitrek as al die lande en ervaringe wat ek al gehad het tot nou. Jy hoor elke dag Portugees tot Pool tot Duits tot Spaans tot Japanees. Jy sing in Frans en Italiaans. Jy kan nie hier kom met ‘n trein nie. Dis ver uit iewers tussen niks en nerens… in die franse platteland tussen ‘n paar random plase. Almal hier, is hier omdat hulle regtig hier wil wees. Of ons ‘n soeke het na God…na Sy teenwoordigheid…na stilword…of vriende maak…of sommernet om te kom aanbid…almal se hierwees draai om Jesus. Dit maak nie saak watter kerk jy is en of jy in ‘n kerk is nie. Dit maak nie saak watter kleur jou vel is en watter taal jy praat nie. Dit maak nie saak of jy 16 of 60 is nie. Almal is welkom. Taize is die beste ding wat ek kon doen op hierdie eurpese trip. Vandag het ek gewonder hoekom ek juis HIERDIE week moes kom. Want ek sou laasweek kom, maar my planne het verander en ek glo daar is ‘n rede! Dalk sal ek dit weet as ek terug in SA is… Dalk vind ek more uit. Maar ek moet hier wees hierdie week, dit weet ek!
Taize1_032.jpgTaize1_031.jpglarge_Taize1_012.jpg

Oor kerk. Ek glo dat dit goed is om ingeskakel te wees in Sy liggaam. Enigeplek waar jy tuis voel en waar jy kan groei en waar jy iets kan beteken as deel van Sy liggaam. Ek het sedert 2003 baie min kerktoe gegaan. Van 2006 af het ek byna heeltemaal opgehou. Daar is baie redes hiervoor. En dis in die verlede. Ek is nie spyt daaroor nie. Maar aan die begin van my reise het ek geweet dat as ek van hier terugkom in SA moet ek iewers inskakel. Lank genoeg het ek rondgedryf op my eie tussen Jonkershoekblare. Hier het ‘n paar dinge gebeur wat my hart baie kom swaai het. God het ‘n afspraak met my gehad in Europa. ( - ; En hier in Taize, het ek finaal besef hoe honger ek is vir Sy brood en water en lewe, meer as net dvd’s en mp3 preke en christenmusiek. Ek wil weer inskakel. Ek sien uit!!
Hoe werk Taize? Dis ‘n gemeenskap in die franse platteland. Hulle is nie ‘n sekte of weird of afgesluit van die mense rondom nie. Niemand trek snaaks aan of glo snaakse dinge nie. Dis reg deur die jaar oop vir enigeiemand. Totdat jy 30 is kan jy vir langer as ‘n week kom. Van 30 af mag jy maksimum 1 week per jaar kom. Dis baie besig in die somer, met sommige weke getalle tot 3000 mense. Die winter is stiller. Ons is 150 mense hierdie week. Jy deel ‘n kamer met 5 ander. Daar is 3 keer ‘n dag gebed, in die vorm van sang en stiltyd in die kerk. Kerse word aangesteek en die musiek is pragtig. Ons sing almal Taize gesange. Die woorde is eenvoudig, diep en geskryf in al die tale. Daar is een sang oefensessie vir die wat die gesange glad nie ken nie. Dan is daar ontbyt, middagete en aandete. Almal eet saam. Dis eenvoudig. Kampkos. En al wat jy kry is ‘n bord en lepel. Dit maak die werk minder en makliker. Ons almal help met kosmaak, opskep, opwas, opruim. Middeloggend is daar bybelskool. Hier word ons in kleiner groepe geneem. Vanoggend was ek in ‘n groep van 8 mense, tussen ouderdom 25 en 30. Ons het ‘n lesing gekry oor Matteus en vrae wat ons kon bespreek. Ons 8 het 3 ure lank gesels oor ons gedagtes rondom Christus, as die bruidegom en die kerk as die bruid… oor die beeld van die nuwe wyn en wynsakke… Briefvriend, om oorkant ‘n franse outjie te sit, en tussen ‘n duitser en portugees, en oor Jesus te kan gesels en op die ou end te eindig by die BASICS… en dis Sy liefde… wow, dis ‘n onbeskryflike ervaring.
Taize1_010.jpgTaize1_007.jpg
Noutoe. Ek kan nog hoofstukke skryf oor al die gesprekke en die ongelooflike lekker en spesiale oomblikke binne en buite die kerk… en oor al die koel interesante mense wat ek ontmoet… maar ek gaan jou nie verder ophou nie. Taize is nie ‘n klipgooi van Suid Afrika af nie. Maar as ek ryk was, het ek vir al die mense in my lewe wat dalk deur ‘n moeilike tyd gaan, hierheen laat vlieg vir ‘n week. Dis een spesiale plek. Want hier is eintlik niks nie. Tog so baie baie baie.
Raai watter klein plekkie het pas op my ranglys tot heeeeelbo geskuif. Ver ver ver bo die res. Jup, ek weet mens moet nie vergelyk nie, maar selfs hoer as Ierland se branders tenie kranse…en selfs hoer as Parys se petank-game… en selfs hoer as my eerste oostenrykse ski-ervaring… en selfs hoer as die lekkerse bier en duitse kersfeeskoekie saam…le daar nou: Taize.
Groete uit die franse platteland…

Woensdag 16 Feb

My eerste kleingroepie bespreking het met koffie en beskuit begin. KAN JY GLO… NIEMAND ken beskuit nie. Tannie Vivian het my gehelp en onst tannie Maretha se lekker boerebeskuit reseppie in die panne gegooi. Njam… het almal gese. Ek het ‘n baie in-detail en stadigedemonstrasie van week-beskuit-in-koffie gegee. Hulle het my byna oopmond aangestaar en toe het almal dieselfde gedoen. Dit was baie lekker! Die beskuit het verseker die lagie wintersys gesmelt en ons het heerlike bybelstudie gehad!

PIEKNIEK!!!

large_Taize1_025.jpg

Dis Woensdag. Die son skyn vol. Buite ruik dit soos plaas. Toe ons uit kerk uit kom, kon ek nie my koffietjie op die houtbankie drink nie. Tussen ons was ‘n lagie ys. ( - ; Ek moet myself bly herhinner dis winter. En ek is in Europa. Dit begin egter almeer na lente voel… En hoe verder suid ek gaan, hoe nader voel ek aan lente. Gisteraand kon ek tussen bybelstudie en aandete, van half 6 tot half 7 gaan draf… dit het net begin skemer word.
large_Taize1_021.jpg
Ek het 4 ander gisteraand oorrreed dat ons vanoggned half sewe op ‘n awsome muurtjie moet gaan wag vir die sonsokoms. Ons het appels, kaas, boerenbeskuit, sjokelade van switserland en liquereose gehad. Dit was donker. Maar die sterre het gedans. Tot s seweuur en toe begin die eerste strale son die wolke van onder af inkleur. Ons moes oor 2 mure klim-klouter om te kom by die muurtjie waarop mens lekker kan sit met ‘n view. Die muurtjie was koud.
Die son het toe stil-stil agter die wolke opgekom en ons het maar net ‘n sagte pienk weerkaatsing teen die wolke gesien… verder het ons onsself in die vroeg varsoggendlug vermaak met snaakste stories van al die vreemde sonsopkomste wat ons almal al gehad het … 5 vriendinne op ‘n ou franse muurtjie iewers in die platteland. DIT is die lewe!
Onst drentel-drentel teruggestap. Sonder ‘n behoorlike sonsopkoms. Tog was dit soos alle vroegoggend pieknieke…5 ster. Met oggend pieknieke, kan mens nooit ‘n fout maak nie. Maak nie saak hoe die weer lyk nie. Maak nie saak hoe deurie slaap jy is nie. Maak nie saak of jy vergeet het om jou tanne te borsel nie. Sonsopkoms-pieknieke is altyd lekker! Ek dink terug en die vorige jare s’n flits een vir een verby… meeste langs die Eerste rivier in Stellenbosch saam Retha of Annemarie of Mariaan…en op ‘n roadtrip saam Elizma… en natuurlik my heel eerste ene saam Francois destyds in my eerste jaar, teen die voet van stb berg… en sal ek ooit die uitgereende ene vergeet. Onst op my kamervloer in Soeteweide opgeeindig. Hahaha. En dan was daar die vroeg oggend verjaarsdag piekniek toe ek 21 geword het, by die kruis op stb.berg. Dit was ‘n fees van hot chocalate en koekies en vars deurnaggebakte Andre-muffins…en kitaar en saamsing… Piekniek is great. Maar Briefvriend, vroegoggend pieknieke, is verseker die beste manier om ‘n dag te begin! ( - ;
large_Taize1_043.jpg

KLOKKE en STERRE

Elke kwartuur lui die klokke. Ek sal nog ‘n foto van die klokke neem. Dis vir my so goed soos musiek. En gisteraand het ek op ‘n houtbankie onder die sterre gesit en luister na die klokke.
Daars iets aan klokke. Die klank is vol. Eenvoudig. En jy hoef nie eens musikaal te wees om klokke te kan speel nie. Ek love klokke…

Sondag 20 Feb...TOTSIENS TAIZE...

large_Taize1_053.jpg
Vanoggend vroeg is ons op. Gisteraand alreeds sakke gepak. Die bus na Chalon sur soane het 9hr verbygekom en dan moes ons net na 11 die trein na Lyon na Toullouse vang. Ons? Oja, ek het besluit dat Spanje te gevaarlik is op my eie…so toe org ek vir my ‘n reisigers-vriend. Al waaroor ek nou hoef te bekommer is ons bymekaarbly. ( - ; Hy het twee lekker waterbottels…van daai wat my ma vir my ingepak het in my eet-boksie laerskooltoe. En ek het ‘n sakmes. Hy is baie min gespin oor watter trein ons waarheen wanneer vang…en ek ken mense in Toullouse. Sy sak is so groot soos my klein dagsakkie. Ek het wi-fi. Hy kan bietjie Spaans praat. Compostella hier kom ons. Hahaha.
Taize se laaste paar dae was heerlik. Als het roetine begin word. Skuins voor half een het jy half vanself in die rigting van die kerk begin gaan. En na aandete was dit ook net natuurlik om ‘n lekker koffietjie te drink en dan op te staan en oor te wandel kerktoe. Vrydag was die kruisiging uitgebeeld en Saterdag die opstanding. Jan (duitse vriend …) het my gehelp om 2 mooi Taize cd’s uit te soek en natuurlik 2 bekertjies. Die Taize ‘broers’ maak dit self…en dis goed my sak is alreeds vol anders het ek seker nog gekoop. ( - ; Ons het ‘n lang fynkyk gehad met die bekertjies en heellaas die 2 perfekte maats gevind. As jy wil weet hoe iets uit ‘n Taize bekertjie smaak sal jy na Maart moet kom kuier in Jonkershoek! ( - ;
Jan en ek het ook gisteroggend vir ‘n draffie gegaan. Onst egter meer gelag as gedraf. En ja, na hierdie week in Taize en die goeie tye met die spul mense van oraloor die wereld…is my lagspiere geoefen. Die misverstande en die verskillende aksente is skreeusnaaks as mens almal rondom een tafel sit. Ons het gisteraand ‘n diep en ernstige gesprek gehad oor die steriotiep-idees wat mens het van verskillende lande se mense. Dit was erg snaaks want toe ons by Duitsers kom toe se iemand: German guys always wear white socks and sandals… ons was histeries want Jan het begin bloos en toe gese: that’s not tuuu fooo alll gemans… (hy kan nie ‘n R se nie…) en toe kom ons in kerk en toe Jan sy skoene uittrek, RAAI wattter kleur sokkies het hy aan.. WIT! Hahaha. Ons moes keer om nie in die kerk te begin giggel nie. Jan was diepbinne tog duits, as dra het nie sandale nie… ( - ;
Verder het ek vir Monica (Sy is van Poolland) gese ek hou van haar engelse aksent want dit klink so italiaans…en sy het toe intusssen issues hieroor want blykbaar selfs as sy Pools praat, klink sy Italiaans…en wel, toe sukkel ek 2 dae om haar te oortuig dat ek dit regtig op ‘n mooi manier bedoel het… As Monica praat is dit so erg snaaks dat jy die heletyd op jou onderlip moet byt lat jy net nie lag nie. ( - ;
Vrydagaand, in die middel van kerk, was daar ‘n groot houtkruis. Ons het geleentheid gehad om as ons wil, by die kruis te gaan kniel. Mens wag maar tot ‘n groepie opstaan en terugkom anders is daar gelyk te veel mense en iewers so in die middel van die aand, het ek opgestaan en ook gaan kniel… Terwyl ek kniel, was daar ‘n ou in ‘n rolstoel wat nadergestoot is. 2 van sy vriende hhet hom gehelp. Hulle het hom afgetel en hy het so half op sy sy by die kruis kom sit-le. Ek was op my kniee en alles in my het gevries… opnuut daar by die kruis, hier langs hierdie jong ou wat glad nie self die kerk kan inkom, kan saamsing, kan afklim van sy stoel en kan kniel… hier langs hom het ek besef hoe geweldig bevoorreg ek is. Ek het gewonder hoe swaar dit vir hom moes wees om niks vir homself te kan doen nie. Maar dit was mooi om te sien dat hy ook na die kruis kom. Toe hy klaar is, wou sy vriende hom help om terug in sy stoel te kom… en hy het net sy kop geskud, en self omgerol en agteruit begin kruip en op een of ander manier teruggekom in sy stoel. Ek dink hy moes vodde gewees het. Maar hy wou dit self doen. Dis asof hy dit net vir ‘n slag alleen wil probeer doen. Dit was erg om na te kyk want mens kon sien hy sukkel…maar terselftertyd was dit baie mooi. Hoe graag hy self wou inklim, en sy vriende wat hom kansgee. Dit was meer as genoeg vir my om oor te dink die volgende paar dae. Hierdie prentjie, sal ek nooit vergeet nie. En ja, Sy kruis is daar vir my en jou en hom. Ons kies daagliks wat ons neerle en wat ons saamdra.
Vanoggend voor 9 was daar ‘n klein groepie mense wat ons kom groet het by die busstop. Ons het vir oulaas tipiese Pool-engels-duitse grappies gemaak en goebaai gewaai. Taize was soos ‘n droom vir my. En nou moes ons weer verder aan. Want hier kan mens ook nie vir altyd bly nie. Dit sou baie lekker wees dink ek… ( - ; Stadig het die ou franse kliphuisies minder en verder geraak…en iewers was dit net groot uitgestrekte groen heuwels en saggies in die agtergrond die franse radio. Toullouse hier kom ons!

Sara_023.jpgSara_010.jpgSara_028.jpgSara_029.jpgHeleen_037.jpgHeleen_036.jpgHeleen_033.jpgHeleen_031.jpgHeleen_021.jpgHeleen_015.jpgHeleen_014.jpgHeleen_003.jpgHeleen_002.jpgHeleen2_001.jpgDSCF4582.jpgDSCF4583.jpgDSCF4577.jpgDSCF4571.jpgDSCF4572.jpg7.jpg1.jpglarge_4.jpg

Posted by Heleen 14:18

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint